Love Note #2 | Zodat we verbonden blijven

Liefste,

Wat bijzonder om te merken dat het inderdaad zo werkt: ik laat mijn stem horen, en jij de jouwe.
Ik spreek, het universum echoot.
In een zekere, eigen autonomie, worden wij ingezet door het universum om elkaar als antwoord te dienen voor de verlangens die we hebben uitgestuurd.
De echo is wonderbaarlijk.

Om maar te zeggen, ik heb best wat reacties ontvangen op mijn eerste Love Note.

En ik heb aandachtig geluisterd.
Er was dankbaarheid voor de herkenbaarheid.
Sommigen van jullie noemden het warm, koesterend.
Dat het voelde als een soort meditatieve poetische voordracht, een onverwacht formaat.

En ook irritatie, dat ik angst benoemde. Een dierbare vriendin van me, zei: Ik ben dat zo beu om te voelen want ik kan er niks mee, ik geraak er niet door. Want ja, wij vertellen elkaar de waarheid.

Een jongeman schreef me: die diepbewuste ondernemers weten dit allemaal al, je kunt dit beter tegen de minder bewuste mensen zeggen. Want ja, hoe kan hij nu weten dat ik de taal van die zogenaamde minder bewuste mensen niet zo goed spreek.

Dankjewel om te laten zien wat mijn eerste Love Note met jullie deed. Ik vond het erg leuk om jullie te lezen. Blijf dit doen alsjeblief. Druk je uit. Ik wil jullie ontvangen.

Wat mooi dat je je laat raken. Nu je je misschien veel minder laat aanraken. En misschien is het dat: in tijden van weinig fysiek contact, meer aandacht voor emotioneel contact?

Zodat we verbonden blijven. Elkaar goed blijven voelen. Koesteren. Vertrouwen.

Ik wil dat wel, zei iemand. Nog meer vertrouwen voelen in de wereld. Ik wil daar liefst heel goed in worden.

En jij? Wat wil jij? Wat voel jij? Wat beleef jij? Waar ben je je van bewust? Hoe ziet dat vertrouwen in de wereld eruit voor jou?

Vertrouwen wil zeggen, weten dat je nu niet alle antwoorden moet kennen op alle vragen die je hebt.

Want dat de dingen zich ontvouwen.
Dat next steps zichtbaar worden zodra het kan.
Dat je dus mag rusten.
Vertrouwen.

Hoe voelt dat voor jou wanneer je je overgeeft aan dat gevoel van vertrouwen?
Voel je dat rustpunt in het moment?
Waar in je lichaam voel je dat?

Ik zeg vaak tegen mezelf, land er maar in. Dat is alles. Gewoon, hier, zijn, en niks anders moeten. Niks. Gewoon, zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *