Je Diepste Wonde

Definitie

Jouw diepste wonde is wat je het meest belemmert om je unieke potentieel vrij en blij te ontwikkelen. Ze beperkt je om jezelf te durven zijn, om je missie neer te zetten, om een liefdevolle en gepaste partner aan te trekken, je dromen waar te maken, je gezondheid op peil te houden, je behoeftes te vervullen - kortom: om je persoonlijke paradijs op aarde te creëren.

In de meeste gevallen gaat die wonde over je geboorte-ouders. Over wat je emotioneel te kort kwam als kind, en over hoe je dat hebt overleefd. Voor een kind is het letterlijk een kwestie van leven of dood als het emotioneel niet krijgt wat het nodig heeft. Het kan deze wonde overleven door overlevingsmechanismen te gebruiken. Dit gebeurt onbewust. Daarom zeg ik vaak dat je onderbewustzijn je beste vriend is, want het zal alles doen om je in leven te houden.

 

Hoe overleef je die wonde?

Als kind beleef je je werkelijkheid via je gevoelens. Je voelt wat je nodig hebt zoals troost, veiligheid, aandacht. Maar zo jong, is het enkel een gevoel, waar je nog geen context of interpretatie voor hebt. Zeker als het over de pre-verbale fase van je kindertijd gaat, heb je enkel je lichaamsuitdrukkingen om je ouders duidelijk te maken dat je iets nodig hebt. Je gebruikt je fysieke zintuigen zo goed je kunt om je beleving uit te drukken. Je huilt, krijst, treurt, beweegt je lichaam op een bepaalde manier, enzovoort.

Dit is zo pijnlijk voor een kind dat het deze gevoelens zal leren dissociëren of doen alsof ze er niet zijn. In werkelijkheid worden ze onderdrukt en onstaan er stresspunten in het lichaam. Die stresspunten vormen vanaf dan 'triggers' die er voor kunnen zorgen dat je die gevoelens van hulpeloosheid herbeleeft telkens wanneer je gelijkaardige patronen ervaart.

In de vakliteratuur spreekt men van de fight, flight, freeze, fawn respons. Bij een bepaald gevoel, in plaats van het te voelen en te verwerken, ga je er van weglopen, ertegen vechten, emotioneel bevriezen of in please-gedrag vervallen. Het is dan niet mogelijk om authentiek te zijn. Dit mechanisme is volledig onbewust...totdat je er bewust van wordt. Dan kun je het veranderen via innerlijk werk. Soms is het makkelijk om het te veranderen, en soms best complex, afhankelijk van hoe diep de wonde zit.

Hoe diep de wonde is, hangt af van hoe vaak je behoeftes niet zijn vervuld geweest, en hoe gevoelig jij was als kind. Ik merk dat hooggevoelige volwassenen het erg lastig kunnen hebben om kindtrauma's op te lossen.

Wanneer je ouders jouw gedrag niet juist kunnen interpreteren, worden jouw emotionele behoeftes niet vervuld. Wanneer dit consistent gebeurt, leer je dat jouw behoeftes niet kunnen worden vervuld, dat ze er niet toe doen, en dat je er alleen voor staat. In het slechtste geval worden deze overtuigingen opgeslagen in je onderbewustzijn. Voortaan leef je je leven volgens die 'waarheid'.

Dit is hoe je als volwassene verstrikt kunt geraken in belemmerende patronen. Je creëert immers je realiteit volgens wat jij gelooft dat waar of niet waar is. Het addertje: meer dan 80% van jouw overtuigingen zitten in je onderbewustzijn. Daarom is innerlijk werk zo waardevol om dit om te buigen: je gaat je beperkende belief system aanpakken.

 

Hoe ziet je leven eruit als je de wonde niet heelt?

  • hardnekkige patronen van je alleen in de wereld te voelen, komen telkens terug
  • je voelt je niet ondersteund in het leven
  • je gaat voortdurend over je grenzen, burn-out
  • je verwacht of hoopt dat anderen voor je zorgen
  • je hoopt dat iets of iemand van buitenaf je gaat redden
  • je voelt je onvrij
  • je hebt financiële stress
  • je relaties zijn niet vervullend
  • je durft geen conflicten aan te gaan, of je hebt het ene na het andere conflict
  • je komt niet vooruit in je leven
  • je missie komt niet van de grond
  • je onderdrukt je gevoelens en je lichaam wordt langzaam maar zeker ziek
  • je blijft tevergeefs wachten tot je ouders je gaan zien voor wie je bent

 

Onopgeloste patronen neem je mee naar je volwassen leven

Wat onvoorstelbaar boeiend is, is dat mijn ervaring, zowel in mijn eigen proces als met mijn klanten, mij heeft het volgende heeft getoond: de aangeleerde patronen van onze kindertijd zetten zich verder op latere leeftijd. Totdat je ze bewust verandert.

Voorbeeld: als kind zie je je ouders als een soort van autoriteit. Mensen die iets beter weten of kunnen dan jij. Je ziet hen rechtop lopen, dingen regelen, functioneren in de samenleving, problemen oplossen - ongeacht hoe imperfect dan ook. Dingen die jij als kind nog niet kunt of doet. Wanneer je pas komt te leven, heb je je ouders bijna letterlijk nodig voor...alles! Je ervaart hen als het ware als almachtig.

Je ouders zijn natuurlijk niet almachtig. Maar het lijkt wel zo voor een kind. Naarmate je groeit, begin je dat ook te zien. Volwassen worden, betekent dat je je ouders gaat zien en accepteren als imperfecte mensen met talenten en schaduwkanten die eigen zijn aan ieder mens.

Wanneer je als kind echter niet krijgt wat je nodig hebt, en je ouders dit niet erkennen, kun je onbewust blijven verwachten dat zij dit ooit wél gaan erkennen, en jouw onvervulde behoefte eindelijk zullen invullen. Dit is meestal een illusie. Vooral wanneer je ouders niet bewust bezig zijn met hun persoonlijke ontwikkeling. Uiteindelijk is het wijs te beseffen dat je als volwassene niet langer hoeft te wachten tot je ouders jou geven wat je nodig hebt. Je kunt zelf leren zorgen voor jouw onvervulde behoeftes.

 

Wachten op Godot* 

(* absurd toneelstuk van de Ierse schrijver Samuel Beckett, waarin twee personages tevergeefs wachten op een zekere Godot, een persoon die nooit zal komen.)

Je kunt pas verantwoordelijkheid nemen voor je behoeftes wanneer je je verstoorde ontwikkeling 'ontstoort'. Hoe? Door de onderdrukte gevoelens te verwerken, te kijken welke belemmerende overtuigingen je door het verleden meekreeg, en die te veranderen.

Totdat je die verantwoordelijkheid kunt opnemen, blijf je onbewust op zoek naar iets of iemand jou zal geven wat je nodig hebt. En tot die tijd, blijf je gelijkaardige patronen aantrekken in je leven. Daarom kun je van bepaalde mensen of groepen die jij als 'autoriteit' beschouwt, verwachten dat ze weten en geven wat jij nodig hebt. Doen ze dat niet, dan neem je het niet op voor jezelf, maar ga je de situatie 'overleven', en wachten. Intussen blijft jouw behoefte onvervuld, en kun je moeilijk stappen vooruit zetten in je leven of werk.

Of straffer nog: je neemt initiatief om jezelf te geven wat je nodig hebt, maar je loopt telkens opnieuw aan tegen hetzelfde probleem. Dat is hoe krachtig je onderbewustzijn is.

Heel lang geleden, toen ik nog in dienst was van een IT bedrijf, heb ik jaren gewacht op die loonsverhoging die mij werd beloofd maar er nooit van kwam. In plaats van elders te solliciteren, bleef ik hopen dat mijn werkgever zijn belofte zou nakomen. Pas toen ik in een burn-out was terechtgekomen, werd mijn loon eindelijk aangepast. Mijn lichaam was toen echter niet meer in staat om 40+ uur per week te reizen en in de IT te werken. Initieel vond ik: triest dat het zover moest komen. Al snel besefte ik dat die situatie mij naar mijn volgende stap bracht om mijn missie vorm te geven. Als IT consultant had ik immers veel ervaring opgedaan rond coaching, teams aansturen, conflicten oplossen en verbindend communiceren. Elk groot probleem dat ik was tegengekomen in projecten, was te herleiden tot het oplossen van zeer persoonlijke kwesties waar individuen tegenaan liepen. Kort nadien ging ik professioneel aan de slag gegaan met innerlijk werk, en ben ik mijn bedrijf PrachtWerk opgestart.

 

Je diepste wonde bepaalt hoe je je verhoudt tegenover andere 'autoriteiten'

  • je geeft je autonomie af aan zogenaamde zelfverklaarde autoriteiten zoals dokters, leraars, je baas, de overheid, enz.
  • je durft geen eigen mening uit te drukken
  • je verwacht dat ze je gaan redden
  • je gelooft dat 'autoriteiten' weten wat goed is voor jou, en op termijn vanzelf wel zullen veranderen
  • je zoekt niet zelf naar oplossingen voor problemen in je leven
  • je gelooft niet dat je een andere werkelijkheid kunt creëren dan wat 'autoriteiten' willen
  • je bent bang om gestraft te worden door 'autoriteiten' wanneer je niet conformeert
  • je gelooft dat alles goedkomt als je maar doet wat er van je gevraagd wordt door 'autoriteiten'
  • het is belangrijker om goedkeuring te krijgen dan jezelf te zijn
  • je verdrukt je eigenheid om in de pas te lopen
  • je accepteert blindelings of voelt je machteloos wanneer 'autoriteiten' dingen doen die niet kloppen
  • je durft je innerlijk leiderschap niet op te nemen

 

Hoe verander je onbewuste patronen en overtuigingen?

De enige manier om onderdrukte gevoelens en de wonde die eronder ligt, op te ruimen, is om die gevoelens effectief te verwerken. Zo word je je bewust van de belemmerende overtuigingen die hierdoor zijn ontstaan en kun je ze veranderen. Dit kan bewust of onbewust gebeuren. Vele mensen doen dit intuïtief wanneer bepaalde gebeurtenissen in hun leven dit toelaten. Anderen hebben een langzaam, zorgzaam gefaciliteerd stap-voor-stap proces nodig.

Met innerlijk werk help ik je met dit proces. Vele mensen hebben erg deugd van innerlijk-kind-werk. Ik help je om contact te maken met het kind dat je toen was, dat niet kreeg wat het nodig had. Je leert je met diep mededogen te verbinden met dat aspect in jezelf, en de volwassene te zijn in het hier en nu die er toen niet voor je was. Dit is geen louter mentaal proces, je dient dit ook somatisch en emotioneel te integreren.

Sommige mensen hebben nood om het verhaal achter de wonde te kennen, anderen hebben eerder behoefte om het somatisch - via het lichaam - te kunnen verwerken. (Of een combo) Door het proces gewoon aan te gaan, kom je erachter wat je nodig hebt om hier door te komen en het verleden eens en voor altijd áchter je te laten, daar waar het hoort.

 

Je mooiste project

Het helen van je diepste wonde geeft je eigenheid vrij. Het is niet per se gemakkelijk of comfortabel om aan te gaan, maar het o zo waard. Niks is heerlijker in het leven dan jezelf te zijn. Het voelt vrij en vervullend. Zo is het pakken eenvoudiger om je unieke potentieel te ontwikkelen en je lekkere missie te leven. We zijn hier tenslotte voor ons plezier!

 

3 Responses

  1. Sandra
    | Beantwoorden

    Hej Leila, wat een mooie, rakende tekst alweer. Wat ik me afvroeg is: bij de ‘hoe gedraag je je dan to andere autoriteiten’ herken ik mijn gedrag niet en dat is ik zet me er ontzettend tegen af, als ik ook maar iets voel van autoriteit, kom ik in weerstand en verzet ik me. Dat rebelse gedrag lijkt me ook voort te komen van één van mijn diepste wondes of hoe denk jij daarover? Ik vecht voor evenwaardigheid. En ja, dankje voor die reminder: we zijn hier voor ons plezier…jaaaaaa 🙂

    • Leila Kubegusa
      | Beantwoorden

      Goeie vraag. Hoe ik dit benader: rebels gedrag kan zeker van een van je diepste wonden komen, en het is wijs om die te helen. Echter ook dit: vanuit een gezond gevoel van autonomie weten we diep down dat we vrij behoren te zijn. Dus als iemand zich boven ons probeert te zetten (controle over ons wilt) brengt dat weerstand naar boven. De sleutel is hoe je omgaat met het gevoel daaronder. In strijd gaan met ‘autoriteiten’ werkt niet, beter is om krachtig te gaan creëren wat jij wilt. Dus die autoriteit niet willen veranderen (niet zelf dan controle over die autoriteit willen), maar neerzetten wat voor jou klopt. Hoe dat eruit ziet, hangt af van elke situatie. Dit is advanced stuff en vergt diepe wijsheid, zelfbeheersing, zelfliefde en creativiteit. ❤️

  2. Sandra
    | Beantwoorden

    Jaaaa, dat is het, er niet tegen beginnen vechten, wél er krachtig naast staan en blijven staan. Ja, klopt, ik voel het helemaal. ?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *