Evolutie

Wat is er nodig om werk te maken van je missie?

Het verruimen van je bewustzijn is wat je zal helpen om van je missie je bedrijf te maken. Om je diepste hartsverlangens in de wereld te zetten. En dat kan eender wat zijn. Coaching, schilderen, koken, fotograferen, dingen maken en verkopen, enz. We hebben van alles wat nodig. Vaak is het meer HOE je je dingen doet dan wát je juist doet. HOE: met veel hart, oprechtheid, vuur, graagte, fatsoen.

Althans: het verruimen van mijn bewustzijn heeft mij geholpen om mijn bedrijf op te starten in 2010, en vorm te geven. Die vorm evolueert naarmate ikzelf evolueer. De essentie is al die jaren dezelfde gebleven: ik verlangde ernaar om werk te doen waarvan ik zelf vond dat het het meest zinvolle en vervullende was ter wereld. Voor mij. Ik vind niet dat iedereen dat moet doen. Ik vind dat jij moet doen wat voor jou het meest zinvolle en vervullende voelt. Ieder zijn missie dus.

Het liefste zo

Ik verlang er wel naar dat iedereen dat doet op diezelfde manier: met veel hart, oprechtheid, vuur, graagte, fatsoen. Hoe dat er precies uitziet is niet hetzelfde. Ieder staat namelijk niet op hetzelfde punt van dat spectrum van bewustzijn. En dat is prima. Diversiteit is eigen aan het bestaan. We mogen elk ons eigen ritme hebben, onze eigen timing, ons eigen pad. Ik meen dat dat juist de lessen zijn voor de mensheid: in harmonie leven met al die diversiteit. Zonder controle over elkaar te willen hebben.

Zonder controle, ja dat kan. Zonder de vrije wil van een ander te willen afpakken. Dat kan. Het resulteert niet in chaos of willekeur, wanneer we dat hart, die oprechtheid, dat vuur, die graagte en dat fatsoen cultiveren. Wanneer iemand steelt, moordt of geweld gebruikt zonder aanleiding van zelfverdediging, dient dit gedrag begrensd te worden. Ideaal gezien door de omringende gemeenschap. Ideaal gezien gaan we dan samen in een restoratief gerechtigheidsproces. Dus niet gaan straffen. Gaan helen. Samen. Begrenzen en verantwoordelijkheid nemen is niet hetzelfde als straffen.

Waarde voor de samenleving?

Deze ideeën zorgen ervoor dat je je veilig voelt in een samenleving om je te ontwikkelen, fouten te mogen maken, imperfect te mogen zijn, creatief te wezen. Dit is wat ik wil co-creëren. Daarom dat ik vol vastberadenheid werk aan mezelf. Want ik heb zoveel belemmerende overtuigingen en trauma's meegekregen in mijn DNA, van mijn voorouders, van collectieven (groepsovertuigingen), en meer. Bijna niemand van mijn ouders, grootouders en overgrootouders bijvoorbeeld hebben een vrij, gezond en gelukkig leven geleid. Ik ben een pionier in mijn meest recente familielijnen om hier mijn leven aan toe te wijden. Is geen kritiek. Enkel een vaststelling.

Gelukkig weet ik dat ik meer ben dan het product van deze familielijnen. Ik ben bewustzijn, een ziel die zich herinnert dat er meer is geweest dan dit bestaan. Hoe meer ik de beperkingen en trauma's in mijn onderbewustzijn opruim, hoe meer ik me ook herinner hoe het bestaan werkelijk in elkaar zit. Hoe creëren, manifesteren, aantrekken, werkt. We zijn krachtige scheppers van onze realiteit. En we manifesteren de hele tijd. Willen of niet. Wij zijn wandelende magneten. En dat onderbewustzijn creëert telkens lekker mee.

Hoe meer we onze dingen opruimen, hoe sneller we kunnen manifesteren waar ons hart werkelijk naar verlangt. In 2022 klinkt dit misschien controversieel voor velen. Toch is dit mijn ervaring. Op dit moment kan ik sneller dan ooit manifesteren wat ik nodig heb. Terwijl de wereld volgens velen in puin ligt. Toch heb ik meer dan ooit slimme, wakkere, liefdevolle mensen om mij heen. Zie ik meer en meer overvloed op elk gebied van mijn leven. Ontwikkel ik meesterschap en wijsheid over mijn fysieke en emotionele gezondheid.

Zelf, maar niet alleen

Het verruimen van je bewustzijn houdt ook in: volwassen worden. Je eigen weg gaan, lukt niet als je blijft zitten in kindertijd wondes. Waarin je niet kreeg wat je nodig had. Heel triest. Maar heelbaar. Het is nu je verantwoordelijkheid om jezelf echt te gaan geven wat je nodig hebt. Je hoeft het niet alleen te doen.
Maar wel zelf.

Dat is namelijk de sleutel: het heft in eigen handen nemen. Echt volwassen zijn betekent niet langer naar autoriteiten buiten jezelf zoeken om te weten wat je best doet. Tuurlijk kun je leren van elkaar, maar je dient zelf je autonomie te pakken. Anders blijf je in een kind-ouder-patroon met mensen, organisaties en instituten buiten je. Dat is namelijk wat aan de hand is in de wereld nu op collectief vlak. Mensen beginnen in te zien dat we een overheid aan het stuur hebben gelaten van mensen die emotioneel onvolwassen zijn en vanuit angst en controle regels maken.

Over dat gehoorzamen

Mijn voorouders hadden de beste bedoelingen. Wat ben ik ze dankbaar dat ik door hen heen dit leven mocht ontvangen. Maar veel van hun regels werkten niet voor het diepgevoelig nieuwetijdskind dat ik was. Ik kon niet leren uit angst. Ik kon enkel leren uit vreugde voor de nieuwsgierigheid naar het leren. Op mijn eigen ritme. Volgens mijn eigen interesses. Toen ik 10 jaar oud was las ik reeds hoe Plato het had over het organiseren van een samenleving. Ik besefte dat dat een ding was. Dat sommige mensen daarmee bezig waren. En daar dan regeltjes voor bedachten die ze gingen afdwingen. Vond ik kras. Daarom ging ik op mijn 18e rechten studeren. Ik wou wel eens weten wat die regeltjes waren. Bleek dat dat niet zo goed in elkaar zat. En dan dat afdwingen.. pfoeh..

Een serene, persoonlijke en collectieve evolutie

Uit zelfbehoud ben ik gestopt met gehoorzamen aan deze autoriteiten buiten mij. Inclusief mijn ouders. Dat veroorzaakte best wat wrijving, conflicten. Ben ik gaan leren om conflicten op te lossen zonder verbaal of emotioneel geweld, verbindend te communiceren, authentiek en kwetsbaar te zijn. Ben ik gaan leren assertief te zijn. Blijkt dat dit de processen zijn die we nodig hebben om ons los te maken van een losgeslagen overheid of eender welke andere autoriteiten die ons dingen opleggen die niet gezond zijn. Die geen uiting geven aan emotionele maturiteit of gezond verstand.

Herken je dat? Die tirannie die nu door de wereld briest, dat onevenwicht kan alleen veranderen als jij je autonomie pakt. Als zoveel mogelijk mensen dit doen. En dat is waar ik mee help in mijn werk. En dat is ook wat ik zelf dagelijks tegen mijn innerlijk kind zeg: IK, de volwassene, ben er voor jou. Zodat jij mag opgroeien. M.a.w. het is een proces. Geduld en focus graag. We zijn samen op weg. Dit is een serene, persoonlijke en collectieve evolutie. Als je werk wilt maken van je missie, is dit voor jou de weg. Krachtig, vervullend en nog plezant ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *