Emotionele Verwaarlozing

Definitie

Wanneer je emotionele behoeftes als kind niet vervuld werden, spreek je van emotionele verwaarlozing. Hoe vaker je je als kind emotioneel verwaarloosd hebt gevoeld, hoe dieper de wonden en overlevingsmechanismen.

In vele gevallen had je dit als kind niet door omdat het zo vaak voorkwam dat je het als 'normaal' ging beschouwen. De impact hiervan is een spectrum: minimaal tot zeer ingrijpend, afhankelijk van jouw gevoeligheid, wat er precies is gebeurd en de frequentie ervan. Het gaat niet zozeer om je ouders met de vinger te wijzen, maar om eerlijk vast te stellen wat jij als kind hebt ervaren, los van de (goede) intenties van je ouders.

Vele ouders willen hun kind namelijk echt alles geven wat het nodig heeft, maar hebben simpelweg noch de vaardigheden, noch de capaciteit hiervoor. Dit komt vaak omdat ze zelf als kind emotioneel verwaarloosd werden door hun ouders.

 

Perspectief

Zie je hoe eenvoudig het kan zijn om emotionele trauma's door te geven van generatie op generatie? Dit blijft duren totdat er iemand in de familielijn beslist om emotionele maturiteit te ontwikkelen daar waar die er zich bewust van wordt dat die ontbreekt. De kans is groot, beste lezer, dat jij die persoon bent in je familielijn. Join de club. Het is tijd dat mensen op een meer mature manier met elkaar omgaan. Groeien is dolfijn. Volwassen zijn, is een feest. Je bent niet langer slachtoffer van je omgeving. In de plaats daarvan, word je een krachtige, liefdevolle schepper van je eigen realiteit.

 

Wat zijn emotionele behoeftes?

Je beleeft je werkelijkheid via je gevoelens. Voel je verdriet, dan heb je mogelijk behoefte aan troost. Voel je boosheid, dan heb je misschien behoefte aan erkenning van je grenzen.

De allereerste behoefte bij elk gevoel, is dat het er mag zijn, en dat je het mag doorvoelen. Dat het okee is om te beleven wat je beleeft. Pas daarna is het van toepassing om na te gaan welke behoefte er onder het gevoel ligt.

Als je te snel je gevoel afblokt om het 'op te lossen', bestaat de kans dat je het gevoel onderdrukt en niet de juiste behoefte eronder kunt vinden. Een gevoel is namelijk een reeks van electrische impulsen die je in je lichaam voelt. Als je die stroom onderbreekt, zet je het gevoel vast in je cellen. Beter is om die impulsen te laten stromen, zodat ze effectief kunnen 'wegstromen', voorbijgaan. Zo kan er weer ontspanning onstaan in je lichaam.

Systematisch je gevoelens onderdrukken, creëert stresspunten in je lichaam. Deze contracties leiden op lange termijn tot chronische stress, en uiteindelijk tot ziektesymptomen in het lichaam. Dat is de link tussen lichaam en emoties.

 

Wie was verantwoordelijk voor jouw emotionele behoeftes?

Als kind: jouw ouders, verzorgers, de volwassenen om je heen die verantwoordelijk zijn voor jouw welzijn. Als kind kun je letterlijk nog niet zelf voor je emotionele behoeftes zorgen. Dat is namelijk het verschil tussen een kind en een volwassene. Vele volwassene zijn vaak kinderen in een volwassen lichaam. Je kunt ze emotioneel immatuur noemen. Dit is geen verwijt maar een vaststelling.

Wanneer je als volwassene niet kunt instaan voor jouw eigen emotionele behoeftes, wil dat zeggen dat jij deze vaardigheid als kind niet hebt kunnen leren. Je emotionele ontwikkeling werd als het ware verstoord. Wanneer je ouders of zorgverleners dit zelf ook niet konden, hebben ze dit niet kunnen modelleren. Kinderen leren namelijk van het gedrag van de volwassenen om zich heen.

De emotionele ontwikkeling van een kind gaat over het leren zorgen en verantwoordelijkheid nemen voor je emotionele behoeftes. Dit houdt ook in: je emoties leren voelen en reguleren. Je kunt een kind niet dwingen om dit op een bepaald tempo te leren. Elk kind heeft zijn eigen natuur en ritme. Wanneer het de emotionele zorg en liefde krijgt dat het nodig heeft van geduldige ouders, leer het dit vanzelf voor zichzelf te doen.

Kinderen leren doorgaans sneller wanneer er geen druk op hen wordt gelegd. Leren en groeien zijn namelijk twee dingen die eigen zijn aan de menselijke natuur. Het is erg leuk en vervullend om nieuwe dingen te leren, inclusief emotionele vaardigheden. Maar opnieuw: zonder al te veel druk van buitenaf.

 

Wanneer volwassenen hun verantwoordelijkheid niet (kunnen) nemen

Wanneer dit proces werd verstoord in je kindertijd, dien je dit op te nemen als volwassene. Dan is het jouw verantwoordelijkheid. Dit kan een erg kwetsbaar proces zijn. Je kunt je namelijk terecht best boos voelen dat je deze lastige bagage gratis en voor niks meekreeg uit je kindertijd. Deze boosheid verdwijnt vanzelf naarmate je je gaat ontwikkelen. Naarmate je jezelf leert geven wat je nodig had als kind.

Vele volwassenen schamen zich dat ze geen vat lijken te hebben op hun emoties en minimaliseren vaak hun emotionele behoeftes. Begrijpelijk, maar echt niet nodig. Het is doodnormaal om als volwassene behoefte te hebben aan troost, zachtheid, validatie, intimiteit, begrip, vreugde, geruststelling, erkenning, liefde en meer.

 

Zelf-liefde is leren zorgen voor jezelf

Als je merkt dat je hier systematisch meer van nodig hebt dan wat je ervaart, is de kans groot dat je dit als kind te weinig hebt gekregen. Naarmate je aan persoonlijke ontwikkeling doet, neemt de behoefte af om dit buiten jezelf te gaan zoeken. Zo leer je jezelf emotioneel te geven wat je nodig hebt. Wat verrassend is, is dat je dan makkelijker mensen aantrekt in je leven die vanzelf een voedende impact op je hebben. Je bent geen eiland. Je natuur is om in verbinding te leven met anderen. Je zou er versteld van staan als je wist hoeveel volwassenen met deze wonde rondlopen.

Wanneer je dit als kind niet hebt gekregen, is het onredelijk om te verwachten dat je dit op latere leeftijd uit het niets plotsklaps toch kunt. Je dient dit geduldig te leren. Net zoals wanneer je nog nooit in je leven op een piano hebt getokkeld, je ook niet opeens uit het niets de sonata's van Beethoven uit je mouw gaat kunnen schudden.

 

Moeilijkheden na emotionele verwaarlozing

  • Je bent wat afgestompt van je gevoelens, of je voelt juist te veel tegelijkertijd en je kunt je gevoelens moeilijk reguleren, je voelt je te vaak overprikkeld
  • Gebrek aan vervulling, je kent je eigen behoeftes niet goed
  • Je twijfelt aan wat je nodig hebt, er ontbreekt iets in je leven maar je weet niet goed wat
  • Je bent niet zeker van je eigen persoonlijke grenzen of durft ze niet goed neer te zetten
  • People pleasing, jezelf tekort doen
  • Je hebt geen helderheid tussen wat van jou en wat van de ander is
  • Je neemt te veel hooi op je vork, je hebt vaak te jong meer verantwoordelijkheid moeten nemen dan wat gezond was voor je
  • Gebrek aan gezonde portie zorgeloosheid, je hebt als kind vaak de ouderrol overgenomen omdat je ouders hun rol niet opnamen (=parentificatie)

 

Voordelen van het helen van emotionele verwaarlozing

  • Je trekt grenzen zonder schuldgevoel of angst voor verlies of afwijzing
  • Je begrijpt dat nee zeggen geen afwijzing is van de ander
  • Je voelt vervulling in je dagelijks leven zonder dat de dingen perfect hoeven te zijn
  • Je laat je gevoelens lekker stromen waardoor je je lichamelijk gezond en vol energie voelt
  • Je komt vooruit in je leven, en kunt het verleden in het verleden laten
  • Je voelt je de krachtige schepper van je eigen werkelijkheid
  • Je voelt eindelijk wat zelfliefde is en hoe dat eruit ziet in je dagelijks leven
  • Je hebt zelfvertrouwen zonder perfectionisme nodig te hebben
  • Je wordt een bron van inspiratie voor anderen die nog op zoek zijn naar emotionele heling

 

Zelf, maar niet alleen

Je hoeft dit niet alleen te doen, maar je moet het wel zelf doen. Jij dient verantwoordelijkheid te nemen voor het invullen van jouw behoeftes. Jij wordt uitgenodigd om voortaan te stoppen met jezelf emotioneel te verwaarlozen. Zo is het bijvoorbeeld helemaal okee om aan je vrienden te vragen om enkele troostende woorden uit te spreken wanneer je je verdrietig voelt.

Het is minder constructief om zonder expliciet om hulp te vragen, telkens te verwachten dat jouw vrienden jou geven wat je nodig hebt, en het hen verwijten wanneer ze dat niet doen. Zo leg je de verantwoordelijkheid voor jezelf buiten je. Dit leidt tot pijnlijke afhankelijkheid en co-dependente relaties waarin je je autonomie en kracht weggeeft aan de ander. Zo ga je in een ouder-kind dynamiek met andere volwassenen. Het is pakken krachtiger om zelf die liefdevolle ouder te worden voor jezelf die je nooit hebt gehad. Het is wel degelijk mogelijk om dit te doen, ook al heb je dit als kind nooit gehad.

Dat is waar dit innerlijk werk ongelooflijk goed mee kan helpen. Je hoeft dit immers echt niet alleen te doen. Maar je moet het wel zelf doen. Jij dient initiatief te nemen om aan jezelf te gaan werken. En dit is een ontzettend krachtige daad van zelfliefde.

 

Impact op je missie en je werk

Je kunt je voorstellen dat het pakken beter werkt wanneer je je missie neerzet, en werkelijk vanbinnenuit kunt voelen wat je nodig hebt om in vervulling te werken en je doelen te bereiken. Er is immers geen scheiding tussen jouw gevoelswereld, emotionele behoeftes, en je werk of missie. Hoe beter jouw gevoelswereld stroomt, hoe moeitelozer je je missie kunt leven.

 

 

2 Responses

  1. Sandra
    | Beantwoorden

    Wat een helder artikel. Dankje om deze wijsheid en inzichten te delen Leila. Ik herken me er helemaal in en zie nu ook welke weg ik al heb afgelegd. Ik had de weg naar heling van de emotionele verwaarlozing nog niet gelinkt aan het opnemen van innerlijk leiderschap en zit hier nu met een big smile op mijn gezicht omdat ik dankzij jouw artikel besef dat ik toch al een groot stuk van de heling gedaan heb.Tegelijkertijd lees ik dan de voordelen van helen en daar merk ik toch nog een paar uitdagingen in. Beautiful work in progress, that is me.

    • Leila Kubegusa
      | Beantwoorden

      Graag gedaan, beautiful work in progress. ❤️ En super dat het helder was voor je!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *